ഞങ്ങളുടെ "നാലാം ഓണം"

നാലാം ഓണം .. അതായിരുന്നു എൻ്റെ അച്ഛൻ തറവാട്ടിലെ ഓണം. ഓണം എന്നതിലുപരി എല്ലാ കുടുംബങ്ങളുടെയും ഒത്തു ചേരൽ. അങ്ങനെ പറയുന്നതാകും ശരി. എനിക്കോർമ്മവന്ന കാലം മുതൽക്കേ ഈ ഒത്തുചേരൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, കുറച്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പ് വരെ. ഇതു എന്നുമുതൽക്ക് തുടങ്ങി, ആര് തുടങ്ങി എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ എല്ലാപേരുടെയും സൗകര്യമെന്നോണം, ഓണത്തിന്റെ നാലാം ദിവസം എല്ലാ തിരക്കുകളും കഴിഞ് ഒരു കലാശകൊട്ടെന്നവണ്ണം അതിരാവിലെ തന്നെ ഞങ്ങൾ അച്ഛൻ തറവാട്ടിൽ എത്തും. സ്‌കൂട്ടറിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. അനിയത്തി അമ്മയുടെ കയ്യിൽ പിൻസീറ്റിലും, ഞാൻ നെടുങ്ങനെ മുന്നിൽ നിന്നും ആണ് യാത്ര. അച്ഛന് നേരെ നോൽക്കാനായി എൻ്റെ തല ഒരല്പ്പം കുനിച്ചാണ് നിൽക്കുക. തറവാട്ടിൽ എത്തുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ ഇടവഴിയിൽ ഒരു ചെറു തോടുണ്ട്. അവിടെ എത്തുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും സ്കൂട്ടറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങും. അച്ഛൻ പതിയെ വണ്ടി തള്ളി തോടിനപ്പുറം എത്തിച്ചിട്ടു വീണ്ടും യാത്ര തുടരും.

തറവാട്ടിൽ എത്തിയാൽ പിന്നെ ഒരോട്ടമാണ്. രമ മാമിയും രവി മാമനുമാണ് തറവാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നത് . നേരെ ഓടി ചെല്ലുന്നതു രാഖിയെയും രേണുവിനെയും കാണാനാണ്. അത് കഴിഞ്ഞു നേരെ അപ്പൂപ്പന്റെയും അമ്മൂമയുടെയും അടുത്തേക്ക്. അപ്പൂപ്പൻ പേപ്പറിൽ പൊതിഞ്ഞ് വെച്ചിരിക്കുന്ന നാരങ്ങാ മുട്ടായി ഞങ്ങൾക്ക് തരും. ഇത് പതിവാണ്. അത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പിള്ളേർ മുട്ടയായിഅപ്പൂപ്പ എന്നാ വിളിക്കാറ് .പിന്നെ നേരെ തറവാട്ടിന് പുറകിലുള്ള വയലിലേക്ക്. പിന്നെ ഒരു മേളമാണ്...ബന്ധുക്കൾ ഓരോന്നായി വന്നു തുടങ്ങും . തുളസി വല്യച്ചനും , ശശി വല്യച്ചനും, രവിമാമനും, അവനാകുഴി മാമനും, അച്ഛനും, അപ്പുമാമനും ഉമ്മറത്തുണ്ടാകും. അങ്ങ് വിദൂരയിലുള്ള ദില്ലി election മുതൽ ഇവിടുത്ത പഞ്ചായത്തിലെക്ഷൻ
വരെ ചർച്ച ചെയ്യും. വല്യമ്മമാരും, മാമിമാരും, ചേച്ചിമാരും അടുക്കളയിൽ വൻ തിരക്കിലായിരിക്കും. മീശ വന്ന ബിജു ചേട്ടനും, അരുൺ ചേട്ടനും  ഇച്ചിരി ഗൗവരവത്തോടെ അവരെ സഹായിക്കും.

ഞങ്ങൾ വയലിൽ നിന്ന് ഓരോ ചെറു visit അടിക്കും വീട്ടിലേക്കു , വെള്ളം കുടിക്കാൻ. ക്ഷീണം മാറ്റി വീണ്ടും  വയലിലേക്ക്... അപ്പോഴേക്കും ശ്രീജിയും, അശ്വതിയും, ലക്ഷ്മിയും ഐഷു ചേച്ചിയും, കിച്ചുവും എത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. കൂട്ടത്തിൽ കുഞ്ഞനനായ കിച്ചുവിനെ ഞങ്ങൾ മാറ്റി നിറുത്തും. ചുമ്മാ ഒരു ഷോ... അത്രേ ഉള്ളു.. ഇന്നാണെങ്കിൽ അവൻ നമ്മുടെ നെഞ്ചിൽ കയറി പൊങ്കാലയിട്ടേനെ ... കളിച്ചു തിമർത്തു കഴിഞ്ഞാൽ ഞങ്ങൾ പോകുന്നത് മോഹനൻ ചേട്ടൻറെ അടുത്തേക്കാണ് . ചേട്ടൻ നമ്മുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ചേട്ടനാണ്. ഇന്നത്തെ ഭാഷയിൽ, ചങ്കു ബ്രോ !. ചേട്ടന്റെ  വക കവിതയും പാട്ടും കഴിഞ്ഞാൽ ഫുഡ് timing ആകും. ഉമ്മറത്ത് ഇലവിരിച്ചു എല്ലാപേരും ചേർന്ന് സദ്യ ഉണ്ണും. ഞങ്ങൾ പിള്ളേർ അദ്ദ്യം... ചേട്ടന്മാരും മുതിർന്ന ആണുങ്ങളും പിനീട്.. പെണ്ണുങ്ങൾ അവസാനം. ഒരു typical ജൻഡർ ബയാസ്ഡ് അപ്പ്രോച്ച്.

ഫുഡ് അടി കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഒരു മന്ദതയാണ്.. കുടുംബ പ്രശനങ്ങിലേക്കു ചർച്ച തിരിയും. ചെറു ചെറു പിണക്കങ്ങൾ അവിടെയാണ് പറഞ്ഞു തീർക്കുക... എല്ലാം പറഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ എല്ലാപേരുടെയും മുഖത്തു   സന്തോഷവും തെളിച്ചവും കാണാണ് പറ്റും. ഞങ്ങൾ പിള്ളേർ അത് ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാകാം ഒരു പക്ഷെ ഇന്നും എനിക്ക് ഈ നാലാം ഓണം പ്രിയപെട്ടതാകുന്നത്‌ .. ഇന്നത്തെ നഷ്ട്ടവുമതാകാം!

കുഞ്ഞു പിണക്കങ്ങൾ എല്ലാം സോൾവ് ആക്കി എല്ലാപേരും അവരവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിക്കും. ദൂരെ പോകേണ്ടവർ ആദ്യമാദ്യം പോകും.. ഞങ്ങൾ പിള്ളേർ ഇച്ചിരി വിഷമത്തോട് കൂടെ പരസ്പരം യാത്ര അയക്കുമ്പോഴും അടുത്ത നാലാം ഓണത്തിൻറെ ഒത്തുചേരൽ... ഇനി ഒരു വർഷത്തേക്കുള്ള കാത്തിരിപ്പിൻറെ പ്രതീക്ഷയാകും.

മാപ്പ് ..

എന്റെ കുറ്റബോധം ഞാൻ എഴുതുന്ന ഈ facebook പോസ്ടിനോടാണ്...

നിന്നെ പോലുള്ള അനേകം സഹോദരിമാരുടെ വേദനകൾ കണ്ടിട്ടും ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ പകചുനിന്ന് വെറും facebookil കൂടെ മാത്രം പ്രതികരിക്കേണ്ടിവരുന്ന എന്റെ നിസ്സഹായതായോടുള്ള കുറ്റബോധം.

സഹോദരീ നിനക്ക് മാപ്പ് ..

ഞെരിഞ്ഞമർന്ന വേദനയിൽ നിന്റെ അലർച്ച കേൾക്കാതിരുന്നതിനു, കേട്ടിട്ടും കേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചതിനു, കേട്ടിട്ടും പ്രതികരിക്കാൻ കഴിയാതെപോകുന്ന ഞാൻ ഉൾപ്പെടയുള്ളവരുടെ നിസ്സഹായതയോട്...

ഇതുപോലുള്ള വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ അതിയായ വിഷമത്തോടൊപ്പം വരുന്നത് തൊലിഉരിഞ്ഞു പോകുന്ന കുറ്റബോധമാണ്.. ഇത്തരം വാർത്തകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരുതരം ഞെട്ടൽ അനുഭവപെട്ടിരുന്ന ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു... ഇന്നാ ഞെട്ടൽ ശീലമായി മാറി....

ഞാൻ മാപ്പു ചോദിക്കുന്നു, ഈ ശീലമായ 'ഞെട്ടലുകളോട്' ...

കുറച്ചു ദിവസങ്ങള് കഴിഞ്ഞാൽ നാമിത്‌ മറക്കും .. അല്ലെ? അതല്ലേ സംഭവിച്ചിട്ടുള്ളത് ? നിർഭയയും, അസ്നയും, സൗമ്യയുമെല്ലം സാക്ഷികളാണ്.. എങ്ങനെയാണു ഞാൻ പ്രതികരിക്കേണ്ടത് ? എനിക്കറിയില്ല .. സത്യമായും അറിയില്ല ...

തിരുവോണാശംസകൾ ..

പെയ്തൊഴിഞ്ഞ കർക്കിടകത്തിലെ മഴക്കാല സന്ധ്യയിൽ നിന്നും ചിങ്ങപ്പുലരിയിലെക്കുള്ള യാത്രയിൽ നമ്മളെല്ലാവരും തേടുന്നത് നഷ്ട്ടബോധതിന്റെ, ഇന്നലെകളുടെ ഓർമ്മകലാണ്. മുത്തശികഥകളും, പുള്ള്വന് പാട്ടും, നാട്ടുവഴികളിലെ അന്തികൂട്ടങ്ങളും, അംബലക്കുളവും, ആല്മരങ്ങളും, നമുക്കും നമ്മുടെ തലമുറക്കും കേട്ടുകേൾവികൾ മാത്രമായി തീരാതിരിക്കാൻ, പൊടി പിടിച്ച ഓർമകൾ നമുക്ക് പൊടിതട്ടിയെടുക്കാം. 

നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, മനസ്സിലും ചിന്തകളിലും നന്മ മാത്രം നിലനിർത്തി, നിറപറയും നിലവിളക്കും ഒരുപിടി നല്ല ഓർമകളുമായി ഈ വര്ഷത്തെ പൊന്നോണതെ നമുക്ക് വരവേൽക്കാം

ഏവർക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ തിരുവോണാശംസകൾ !

Wishing you all a Happy and Prosperous Onam smile emoticon

മലയാളികളുടെ പുതുവത്സരം

മലയാള മാസം ചിങ്ങം ഒന്ന് , എല്ലാ മലയാളികളുടേയും പുതുവത്സരം.

ഇന്നും ചിങ്ങം ഒന്ന് അഥവാ ഓണക്കാലം എന്ന് കേൾക്കുംബോൾ മനസിന്റെ അടിതട്ടിലേവിടെയോ ഒരു നേർത്ത തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെടും. സന്തോഷിക്കാൻ ഒരുപാട് കാരണങ്ങൾ.... ഓണം, അവധികാലം, സിനിമകൾ, കൂട്ടുകാർ, സദ്യ .. അങ്ങനെ ഒട്ടനവധി .... ഓർമകളായി മാറിയ ഈ സന്തോഷങ്ങൾ ഇന്നും നൽകുന്ന ഈ തണുപ്പിനു കാരണം ഒരിക്കലും തിരിച്ചുകിട്ടാൻ കഴിയാത്ത ബാല്യകാലമാണ്. അവധികാലം തുടങ്ങിയ നാൾമുതൽ വിട പറഞ്ഞ സ്കൂൾ പുസ്തകങ്ങളും, മാതൃഭൂമിയിലെ സിനിമാ പേജിൽ നിന്നും മനസ്സിൽ പതിയിച്ച്, കാണാൻ കൊതിച്ച ലാലേട്ടൻ സിനിമകളും, നാലാം ഓണത്തിന് അച്ഛന്റെ തറവാട്ടിൽ ഒത്തുകൂടുന്ന ബന്ധുക്കളും, നാട്ടിലെ പൌരസമതി നടത്തുന്ന മത്സരങ്ങളും ..

ഓർമകളുടെ അങ്ങേയറ്റത്ത്‌, ഈ ചിത്രങ്ങൾ മായാതെ നില്ക്കട്ടെ.....

ഞാൻ ഒരു സിനിമാ പ്രേമി

Kerala State Film Awards ചെറിയൊരു കാത്തിരിപ്പ്‌, പക്ഷെ ...

ഗിരി, കുട്ടേട്ടൻ... ഇവരേക്കാൾ മനസ്സിൽ നിറയുന്നത് വേണു (varsham),രാഘവൻ (munnariyipu), സുബിൻ ജോസഫ്‌ (apothecary)... പൂജെയെക്കാൾ മികച്ചതായിരുന്നു, ഒറ്റമന്താരതിലെ ഭാമയും, വര്ഷത്തിലെ ആശാ ശരത്തും.

ഓം ശാന്തി ഓശാന യെക്കാൾ കലാമൂല്യം 'ഞാൻ', 'ഇയോബിന്റെ പുസ്തകം', 'ഞാൻ സ്റ്റീവ് ലോപസ് '.. ഇവയിൽ കണ്ടു ...

ഞാൻ ഒരു ക്രിടിക് അല്ല ... വെറും പ്രേക്ഷകൻ!

വായന

ഒരു കണ്ണാടി അലമാര നിറയെ പുസ്തകങ്ങൾ. അച്ഛന്റെ വായന മുറിയിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറുന്ന സിഗരറ്റിന്റെ മണം. പുറത്തു നിന്ന് കണ്ണാടി ചില്ലിനിടയില്ലൂടെ ഓരോ പുസ്തകങ്ങളുടെയും പേരുകൾ വായിച്ചു അവൻ അവരെ പരിചയപെട്ടു. M T , മുകുന്ദൻ , വിജയൻ , പെരുമ്പടവം, സക്കറിയ... പിന്നീടവർ അവനു നല്കിയത് കഥകളും ചിന്തകളും നിറഞ്ഞ ഒരു ബാല്യകാലമായിരുന്നു. അവൻ പോലുമറിയാതെ അവന്റെ ചിന്തകളിൽ ആവർ എഴുതിപ്പിടിപ്പിച്ച കഥാപാത്രങ്ങൾ പതിഞ്ഞു.

അപ്പുണ്ണിയും, രവിയും, കേശവനുമെല്ലാം..

ഇടക്കെപ്പോഴോ അവൻ അവരെ മറന്നു. ഇല്ലാതെ ജീവിത തിരക്കുകളുടെ പേര് പറഞ്ഞു അവൻ അവരിൽ നിന്നകന്നുപൊയി.

ഇന്നിപ്പോ, അവൻ അവരെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി. അവരുടെ പുതിയ പുസ്തകങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കി വായിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷെ, അവൻ ആരെയും മനസിലായില്ല !

സിഗരറ്റിന്റെ മണമുള്ള കണ്ണാടി അലമാരയും, രവിയും അപ്പുണ്ണിയും പിന്നെ ഓർത്തടുത്താൽ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞുവരുന്ന ഒരുപാട് കഥാപാത്രങ്ങളും മാത്രം സ്വന്തം.

തിരിച്ചു കിട്ടാതെ വായന മനസിന്റെ വിങ്ങലാണ് 

ഒരു നാൾ കൊണ്ട് പഠിച്ച സാംസ്കാരിക ചിന്തകൾ ..

സംസ്ക്കാരം പഠിക്കുവാനായി അങ്ങ് അന്യനാട്ടിൽ നിന്നും ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്കു മൂന്നുമാസകാലത്തെ അവധിക്കായി വന്നതാനവൾ. ദുബായി വരയുള്ള സുഖപ്രദമായ യാത്രക്ക് ശേഷം, കൊച്ചിൻ ഫ്ലൈറ്റ് ലെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ സ്നേഹപ്രകടനങ്ങളിലൂടെ അവൾ സംസ്കാരത്തിന്റെ ആദ്യപാഠങ്ങൾ മനസിലാക്കി. എയർപോർട്ട് നു പുറത്തുവന്നപ്പോൾ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന കണ്ണുകളിലൂടെ സ്‌ത്രീ സൗന്ദര്യരാധനയയുടെ മറ്റൊരു സാംസ്ക്കരികതലം അവൾക്കു മനസിലായി. ഹോട്ടലിൽ പോകുന്ന വഴി ട്രാഫിക്‌ സിന്ഗ്നളിൽ കാത്തുകിടന്ന തന്റെ ടാക്സിയിലൂടെ അടുത്ത് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബസ്‌ നുള്ളിലെ തലോടകാഴ്ചകൾ അവളെ സാമൂഹിക സംസ്ക്കാരം വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചു. ഹോട്ടൽനുമുമ്പിൽ ടാക്സി നിരത്തി ചില്ലറ കൈമാറുമ്പോൾ ടാക്സികാരനിൽ കണ്ട പരിഹാസച്ചിരി അവളെ വീണ്ടും സംസ്കാരത്തിന്റെ പര്യയായം ഓർമിപ്പിച്ചു. റീസെപ്റൻലേക്ക്  നടന്നകലുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും വന്ന ആള്കൂട്ടത്തിലെ കമന്റ്‌അടികൾ വീണ്ടും അവളെ സംസ്കാരത്തിന്റെ തുടർകഥകൾ പഠിപ്പിച്ചു. സുഇട്ട് റൂമിൽ തന്റെ ലഗേജ് വച്ചതിനുശേഷം ടി വി ഓണ്‍ ചെയ്തു ബെഡ് ലേക്ക്  ചാഞ്ഞ അവളെ കാത്തു ഒരു സാംസ്കാരിക പരമ്പര തന്നെ കാത്തുകിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. സരിത, ശാലു , സോളാർ, ശ്വേതാ ,തെറ്റയിൽ, കുറുപ്പ്, കവിത , അക്സാ, അങ്ങനെ നീണ്ടുപോയി സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യങ്ങൾ !!

ഒരു നാൾ കൊണ്ട് പഠിച്ച സാംസ്കാരിക ചിന്തകൾ .. !

വിഡ്ഢിതരങ്ങളുടെ അശ്വമേധം !

മലയാള സാംസ്കാരിക പൈതൃകം അന്തം വിട്ടു കുന്തം വിഴുങ്ങിയ കണക്കു നില്ക്കുന്നു, സുര്യ ടി വി ഈ അടുത്തകാലത്തു പ്രേക്ഷകർക്ക്‌ മുന്നില് വെച്ച് നീട്ടിയ രണ്ടു പേകൂതുകൾ കണ്ട്  !!

കോട്ട് ഈശ്വരൻ - തരം താണ അസൂയയിൽ നിനുവന്ന ഒരു കോമാളിയുടെ ഭ്രാന്തൻ ആശയം.
മലയാളി ഹൌസ്  - അശ്ളീല സംസ്കാരത്തിന്റെ പരസ്യവൽക്കരണം

ഇവ രണ്ടും കാണുവാനുള്ള ഭാഗ്യം ഇല്ലാത്തിരുനിട്ടും, IPL ഇടവേളകളിലെ അര നിമിഷം മതി വെറുത്തു പണ്ടാരമടങ്ങാൻ !!
Grand Master G S Pradeep ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയോട് ചോദിക്കുന്നു - "തല മുട്ടും", ഒന്ന്  തിരിച്ചു പറയാമോ?

സുര്യ ടി വി യുടെ നെറി കേട്ട വിഡ്ഢിതരങ്ങളുടെ അശ്വമേധം !

ഓര്‍ക്കുന്നു നിന്നെ ഞാന്‍ !

എന്താണ് പ്രണയം..?

മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ പ്രണയവും രണ്ടു വര്‍ഷത്തെ വിവാഹജീവിതവും ഒരു പകൽക്കിനാവെന്നപോലെ അവന്റെ മനസ്സില്‍ മിന്നി മായുമ്പോള്‍ അവന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു, എന്താണ് പ്രണയം?  കിടപ്പറയില്‍ കൈയെത്തും  ദൂരെ അരികില്‍ കിടക്കുന്ന ഭാര്യയെ അവന്‍ നോക്കി. ആ ചോദ്യം അവള്‍ക്കുള്ളതയിരുന്നോ ? അവന്‍ നിശബ്ധമായി ചോദിച്ചു. അവള്‍ക്കതിനുള്ള ഉത്തരം ഇല്ല ഏന്നു അറിയാമായിരുന്നിട്ടും വെറുതെ അവന്‍ മറുപടിക്കായി കാതോര്‍ത്തു.  വൈകി അറിയുന്ന സ്നേഹം.. അത് കിട്ടാനുള്ളതാണെങ്കിലും, നൽകാനുള്ളതാണെങ്കിലും, വേദനയാകും . പക്ഷെ, ഇവിടെ നഷ്ടപ്പെടാനുള്ള സ്നേഹമാണ് അവനു പ്രണയമായി തോന്നുന്നത്. ഈ അഞ്ചു വർഷം ഒരുപാട് പ്രാവിശ്യം പരസ്പ്പരം പറഞ്ഞിട്ടും, പ്രണയത്തിൻറെ
അര്‍ഥം മാത്രം അവനു ഇതുവരെ മനസിലായിട്ടില്ല.  ഒരുപക്ഷെ അവൾക്കും അങ്ങനെയാകാം..

ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ അവനോടു പറഞ്ഞു, നിന്നെ ഒരിക്കലും ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നേ ഇല്ല എന്ന്. ഒരു തമാശ കേട്ടപോലെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവന്‍ മറുപടിക്കായി പരതി. ഇങ്ങനെ ഒന്നും ആയിരുന്നില്ല നമ്മള്‍. ഇതു അവള്‍ പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാണ്.. പക്ഷെ എങ്ങനെ ആയിരുന്നു എന്ന് മാത്രം ഇതു വരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.

മൂന്നു വര്‍ഷത്തെ പ്രണയജീവിതത്തിലെ അവസാന നാളുകളില്‍ അവളില്‍ വന്ന ഒരു അകല്‍ച്ച അവനത്ര കാര്യമായി കണ്ടില്ല. ഒരു പക്ഷെ അതായിരിക്കാം ഇന്ന് എന്താണ് പ്രണയം എന്ന് ചോദിക്കാൻ അവനെ പ്രേരിപിച്ചത്‌. പരിചയപ്പെട്ടു വളരെ കുറച്ചു നാളുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ അവര്‍ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ ഒരുപക്ഷെ, പരസ്പരംമനസിലാക്കാൻ മറന്നതാകാം. വളരെ വേഗത്തില്‍ ആയിരുന്നു അവന്‍ മുന്നോട്ട് പോയത്. അവന്റെ വീട്ടിലും, അവളുടെ വീട്ടിലും  ഈ പ്രണയം വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോഴും അവനറിയാമായിരുന്നില്ല അതിന്റെ അര്‍ഥം എഎന്തായിരുന്നുവെന്ന്പ. അര്‍ഥം അറിയാതെ എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങള്‍ നമ്മള്‍ ജീവിതത്തില്‍ അനുദിനം ചെയ്യുന്നു !

ജ്യോതിഷ ശാസ്ത്രം അവരുടെ ജാതകത്തില്‍ കണ്ട എതിർപ്പിനെ ഒരു പഴഞ്ചൻ നാട്ടുനടപ്പെന്ന  നിസാര ചിന്തയായി മാത്രം അവന്‍ കണ്ടു. വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തോടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ പലപ്രാവിശ്യം അവനു തോന്നി, ഒരുപാട് ഭാഗ്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും അവർ ഏന്ന്. തിരക്കുകള്‍ കുറഞ്ഞു, ജീവിതത്തില്‍ അവള്‍ മാത്രം ആയപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് അവളെ അടുത്തറിയാന്‍ അവന്‍ ശ്രമിച്ചത്. അതുവരെ, സ്വന്തം എന്നൊരു വിശ്വാസം ഉള്ളതുകൊണ്ടോ, നഷ്ട്ടപെടില്ല എന്ന ഉറപ്പുള്ളതുകൊണ്ടോ അവന്‍ അവളിലെ അടഞ്ഞ വാതലുകള്‍ തുറക്കുവാന്‍ ഒരിക്കലും ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല. ഒരുപരുധി വരെ, അവളെ മനസിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് പറയുന്നതാകും ശെരി. പക്ഷെ, ജീവിതം സത്യമാണ്. പരസ്പ്പരം പൊരുത്തപെടാനാകാതെ കാര്യങ്ങളില്‍ തുടങ്ങി, കാണുന്നത് പോലും ഒരുതരം അസഹനീയ ചിന്തയായി തോന്നുന്നതിനിടയിലാണ് അവള്‍ അവനോടു പറഞ്ഞത്, നിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും സ്നേഹിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന്.

അവന്‍ ചിന്തിച്ചു.. ഒരുപക്ഷെ ശെരിയായിരിക്കാം..


എന്താണ് പ്രണയം?
ഇതായിരുന്നോ പ്രണയം?

അവന്റെ ചിന്തകള്‍ ഒരുപാട് പിന്നിലോട്ടു പോയി. പ്രണയത്തെ തേടിയുള്ള യാത്രയില്‍ ആദ്യം തെളിഞ്ഞത് തൂവെള്ള പോലൊരു തട്ടമായിരുന്നു. എട്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ അവന്റെ മനസ്സില്‍ സൗഹൃദത്തിന്റെയും
പിന്നീട് ആദ്യ പ്രണയത്തിന്റെയും നനുത്ത ചിന്തകള്‍ തുന്നി ചേര്‍ത്ത മൊഞ്ചത്തിപ്പെണ്ണ് . പക്ഷെ ആദ്യ പ്രണയം മനസ്സില്‍ മാത്രം സൂക്ഷിച്ച അനേകം പേരില്‍  ഒരാള്‍ മാത്രമായി അവന്‍ ഒതുങ്ങി.

പ്ലസ്ടു കാലത്തില്‍ മുളയിട്ട സിനിമ മോഹത്തിലെ ആവേശത്തിമിര്‍പ്പില്‍ എങ്ങുനിന്നോ ഓടി വന്ന ആ നാടന്‍ പെൺകുട്ടിയാകും അവന്റെ യഥാര്‍ത്ഥ പ്രണയം. ആ കാലത്ത് തുടങ്ങിയ ബോറന്‍ ചെറു കഥകളിലെ ഒരു നിശബ്ദ പ്രചോദനം ആയിരുന്നു അവള്‍. അവളുടെ കാലിലെ വെള്ളി കൊലുസുകളും, പട്ടുപാവാടയും അന്ന് അവന്റെ കഥകളിലെ നിത്യ കഥാപാത്രങ്ങള്‍ ആയിരുന്നു. രണ്ടു വര്‍ഷത്തെ പ്ലസ്ടു ജീവിതം, ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കിയ പ്രണയത്തെ പുറത്തെടുക്കാനായില്ലെങ്കിലും ഇന്നും അതൊരു പ്രണയമായി തുടരുന്നു..

പെണ്‍മനസിലെ ലാളിത്യം മനസ്സില്‍ ഒരുപാട് അസ്വസ്ഥതകള്‍ ഉണ്ടാക്കിയ പ്രണയമായിരുന്നു കോളേജ് കാലത്തുണ്ടായിരുന്നത് . അവളുടെ വസ്ത്രധാരണവും, രൂപത്തിലെ ലാളിത്യവും അവനെ ഒരുപാടകർഷിച്ചപ്പോൾ, അവനു തോന്നി ഒരുപക്ഷെ ഇതാവാം പ്രണയമെന്ന്. വളരെ അധികം അധ്വാനിച്ചു കഷ്ട്ടപെട്ടു അവളോട്‌ പറഞ്ഞ പ്രണയത്തിന്റെ മറുപടി കേള്‍ക്കാന്‍ അവനെ പോലെ തന്നെ അനവധി പേര്‍ ഉണ്ടെന്ന മറ്റൊരു യാഥാര്‍ത്ഥ്യം പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള അവന്റെ പ്രയാണത്തിലെ അവസാന ചിന്ത ആയിമാറി.

ഇതിനിടയില്‍ വന്ന ഒരുപാട് ചെറു ചിന്തകള്‍ ഒന്നും തന്നെ എന്താണ് പ്രണയം എന്നതിനുള്ള മറുപടി തന്നിരുനില്ല.

പക്ഷെ, പറയുവാന്‍ കഴിയാതെ എന്നാല്‍ ഒരുപാട് തവണ അനുഭവിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു നനുത്ത അനുഭൂതി. ഇടവപ്പാതിയിലെ മഴ പെയ്യുമ്പോള്‍  അനുഭവിക്കുന്ന മനസിലെ നേരിയ കുളിര്‍, മണ്ണിന്ന്റെ ഗന്ധമേറ്റ് കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോള്‍ തെളിയുന്ന ആ രൂപം. അമ്പലമുറ്റത്തെ ആല്മരത്തിനരികിൽ ഒരുപാട് പ്രാവിശ്യം  സ്വപ്നില്‍ കണ്ടിട്ടുള്ള കസവുടുത്ത അവളുടെ രൂപം. മുല്ലപ്പൂവും ചന്ദനവും കാണുമ്പോള്‍ അവനിന്നും ഓർക്കുന്ന ഓർമ്മകളിലെവിടെയോ ഓടിയൊളിക്കുന്ന  ആ മുഖം. ഇപ്പോഴും അവന്റെ മനസ്സില്‍ ഇതൊക്കെ മായാതെ നില്‍ക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല, അവന്റെ പ്രണയം അതായിരുന്നോ?

എനിക്കറിയില്ല ...നിന്നെ ഞാന്‍ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല. പ്രണയം എന്താണ് എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമായി ഏന്നും നീ എന്റെ കൂടെ വേണം.

ഒരു സ്മശാന യാത്ര

അന്ന് പുലര്‍ചെക്കും അവന്‍ ഉറങ്ങി എണീടത്‌ ആ ശ്മശാനത്തില്‍ ആയിരുന്നു..

ഇരുള്‍ മൂടികെട്ടിയ ഓരോ രാത്രിയും അവനു പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു .. നിശംബ്ധമായ ലോകത്തിലെ ഓരോ സ്മശാന കോണുകളിലും അവന്‍ എത്തിപെടും .. അവനു പരിചിതമായ, അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കല്ലറകള്‍ അവനു വേണ്ടി കാത്തു കിടക്കുന്നുണ്ടാകും...

പക്ഷെ, അവര്‍ സ്ത്രീകള്‍ മാത്രമായിരുന്നു !

ഈ ലോകത്തിലെ ഒരേ ഒരു സ്ഥലം.. അവന്‍ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോള്‍ സ്ത്രീകള്‍ ഓടി മറയാത്ത ഒരേ ഒരു സ്ഥലം .. സ്മശാനം !

പതിനൊന്നു വയസു തികയാതെ പിഞ്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ നീചമായ അവന്റെ ചെയ്തികള്‍ക്ക് ബലിയാടുകള്‍ആക്കിയ അവന്റെ മനസ്.....അല്ല.... അവനിലെ "ചെകുത്താന്‍"....

സ്മശാനങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള രാത്രി യാത്ര വീണ്ടും തുടര്‍ന്നു !

മറക്കില്ല നിന്നെ ഞാന്‍..

ഓര്‍മകളുടെ പുതിയ അദ്ധ്യായത്തിലേക്ക് ഒരു തൂവാലായി തഴുകിചെര്‍ന്നു 2011 എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു..
എന്നെ ഇഷ്ടപെട്ടോ നിനക്ക് ? ഇനി എന്നോട് എന്തെങ്ങിലും പറയുവാന്‍ ബാക്കിയുണ്ടോ?
നിന്നെ നഷ്ട്റെപെടാന്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ മാത്രംമുള്ളപ്പോള്‍ എന്തേ ഇങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ?
മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു ..
പുതിയോരള്‍ക്ക്‌വേണ്ടി നീ വഴി മാറുകയാണോ ?പക്ഷെ, നിന്നെ.... നിന്നെ പിരിയാന്‍ എനിക്കാവില്ല... സന്തോഷങ്ങളും വേദനകളും ഒരുമിച്ചു പങ്കുവചില്ലേ നമ്മള്‍? ഓര്‍ക്കുവാന്‍ ഒത്തിരി നിമിഷങ്ങള്‍ നമുക്കിടയില്‍ ഇല്ലെ ?
എന്നിട്ടും എന്തേ നീ എന്നെ വിട്ടു പോകുന്നു ?
വീണ്ടും മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രം ആയിരുന്നു ..
പക്ഷെ, എന്നും നീ എന്റെ ഓര്‍മകളില്‍ ഉണ്ടാകും.. ഓര്‍മ്മകള്‍ സൂക്ഷിക്കുന്നവന്‍ സന്തോഷവാനയിരിക്കും .. മറക്കില്ല നിന്നെ ഞാന്‍..
2011 ഒരുപാട് നന്ദി !